‘Kalben’ diye bir kız yaşarmış meğer Ankara’da

Bir şarkı, bir şarkı, hadi bir şarkı daha… derken, derken… kalben, Kalben, KALBEN!

Bu kadar güzel şarkı yazan ve de söyleyen bir kadın çıkmış, vay canına! O kılık, o gözlükler, o saçlar… ve elinde gitarıyla, güncel sanatın ta kendisi bu kız. Abartıyorum gibi geliyor olabilir, ama heyecanlanınca abartmadan duramıyorum. İyilerin, güzellerin, iham verenlerin abartılmasından daha hakkaniyetli şey yok bana göre. Göklere çıkarmalı, pamuklara sarmanlı onları. Bu kız da benim için öyle artık. Bugün duydum sesini ilk, bugün dinledim, bugün izledim. Bütün o moda dışı pasaklı prenses görüntüsüyle isyanın en sade ve ısrarcı hali vardı karşımda. Son zamanlarda hep söylenen şey işte: normal is the new cool.

00_kalben_03

Kalben’in albüm kapağı

Sahnelerde görmeye alışık olmadığımız bu anormal normallik en cool şey artık. Bir kere görmek yetiyor farkı fark etmek için. Ama yetinmeyip sağlamasını yaptım veyeni şarkısını dinledim, izledim. Şarkıcıların o aynada çalışılmış mimiklerini ve yüzlerini izlemek zordur benim için, klip de izleyemem eğer durmadan kendilerini gösterip duruyorlarsa. Ama, ama, ama… bu kızı merakla izliyorum işte tüm videolarında. Öyle düz, öyle sade, öyle kendisi ve öyle güçlü ki… o aşırı normal haliyle. Samimi ya da doğal demeyeceğim ona, hayır. Hiç evcil bir tip değil, gerçek bir isyankar çünkü o. Bir Patti Smith bilgeliği ve direnişi var o ruhta. Hissediyorum, biliyorum. Mısralarında, notalarında ve de gözlük camlarında. Görüyorum, duyuyorum. Hadi bir şarkı daha… (Şubat 2016)

Not: Bu yazı kısmen, OT Dergi’nin Mart 2016 sayısındaki köşemde bir kutu halinde yayımlanmıştır.