Hakkari’den Antalya’ya uzanan folklorik ve metaforik bir “reis” öyküsü

Ellerinde büyük boy patlamış mısırları ve yanlarında okul çocukları olan ebeveynlerle birlikte giriyorum sinemaya. “Ekşi elmaslar değil, elmalar” diye iddialaşıyor arkada kızlı erkekli bir ergen grubu. İlk gün ilk seans için epeyi kalabalık salon, 40-50 kişi var. Filmimiz, Ekşi Elmalar

Hakkari’den Antalya’ya uzanan folklorik ve metaforik bir reis öyküsü

Tıpkı bir Vizontele sahnesi gibi topluca televizyon izlenen bir Doğu evinde açılıyor film: “Hakkari, 1977” yazıyor perdede. Üçüncü dönem seçimlerini kaybeden Adalet Partili belediye reisinin dillere destan kızlarını Farah Zeynep Abdullah, Songül Öden ve Şükran Ovalı canlandırıyor. İlk yarı boyunca keyifle, tatlı tatlı güldürüyor. 1990’lara gelinen ikinci yarıda ise bol bol, içli içli ağlatıyor, Yılmaz Erdoğan’ın yazıp yönettiği film.

afis_eksi elmalarKafaya koyduğu teleferik projesinden ve film boyu uğraştığı maketten anlıyoruz ki kalkınmacı ve lider bir kişilik Reis (Yılmaz Erdoğan) . Ancak kendi hedeflerinden, yöntemlerinden başka şey düşünmeyen, elma ağaçlarından bile koşulsuz biat bekleyen son derece basiretsiz bir adam. Canlandırdığı karakterin sevimsizliğinin Erdoğan da farkında ki, mümkün mertebe geri planda duruyor. Reislikten kalma varlıklı yılları anlatan ilk yarı çok eğlenceli. Üç kızın üçü de birbirinden güzel ve özel. Her birine gereken özeni gösteriyor, üç kız kardeşin cazibesini ustalıkla kullanıyor. Gökhan Tiryaki’nin görüntüleri baktıkça baktırıyor.

Şampuan ve fotoroman ise neredeyse canlı birer karakter gibi -Vizontele’deki televizyon gibi- işleniyor ve anlamlı bir bütünlükle ele alınıyor, büyümekte olan genç kadınların hayatında ve özleminde.

Oyunculara gelince, Şükrü Özyıldız belki ilk kez bu kadar sempatik, Ersin Korkut ve Caner Cindoruk beklendiği gibi, Cezmi Baskın şahane, Fatih Artman ise sanat yapıyor ‘mühendis’ rolünde. Yılmaz Erdoğan ilginç, çünkü ilk kez sevilmesi imkansız biri olarak karşımızda. Kızları ise ayıramam, yok böyle uyumlu ve dengeli bir gönül çelicilik. Ki, anneyi de bu gruba kolayca dahil edebiliriz.

Şehir çatışmalara teslim olup aile Antalya’ya göçtüğünde o güzelim renkleri bir bir soluyor o kadınların. Eğer o teselli edici final olmasa paramparça bırakırdı seyirciyi. Neyse ki bunu yapmıyor. “Bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmadı” gibi beylik bir cümleye sığdırılan politik suskunluğu, Yılmaz Erdoğan’ın kararlı profesyonelliğine yoruyorum: Gişesine gölge düşürecek her şeyden uzak durmayı seçmiş. Coğrafyasını ve hafızasını yitiren renkli bir masal anlatırken, kendi Züğürt Ağa’sına imza atmış. Hem güldüren, hem de ağlatan bu metaforik ve folklorik aile öyküsüne notum, 7/10.

Sevim Gözay – Kasım 2016


KÜNYE

Orijinal adı: Ekşi Elmalar
Yönetmen: Yılmaz Erdoğan
Oyuncular: Yılmaz Erdoğan, Farah Zeynep Abdullah, Songül Öden, Şükran Ovalı, Fatih Artman, Şükrü Özyıldız, Caner Cindoruk, Ersin Korkut, Devrim Yakut, Cezmi Baskın
Süre: 114 Dk.
Yapım: Türkiye, 2016

film_eksi elmalar kadinlar